Διαμήκης διάσχιση του Ευβοϊκού με καγιάκ σε 24 ώρες! Κυριακή πρωί 1 Ιουλίου τον υποδεχόμαστε στο λιμάνι!

Διαμήκης διάσχιση του Ευβοϊκού με καγιάκ σε 24 ώρες

 29 Ιουν 2018

Ο εθελοντής κωπηλάτης και μέλος της ομάδας South Evian Gulf Team Άγγελος Χριστοφίδης το Σάββατο 30 Ιουνίου θα ξεκινήσει έναν ναυτικό υπερμαραθώνιο 100 μιλίων συνεχόμενης κωπηλασίας με το καγιάκ ανοικτής θαλάσσης του και στόχο τη διαμήκη διάσχιση ολόκληρου του Ευβοϊκού σε λιγότερο από 24 ώρες. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που θα γίνει για πρώτη φορά και αποτελεί μια ακραία δοκιμασία αντοχής και υπέρβασης ψυχικών και σωματικών ορίων.

Κυριακή 10 Δεκέμβρη 2017. Μια βόλτα στον κάμπο της Καρύστου.

 Μια ωραία μέρα σήμερα με έναν ζεστό ήλιο και ελαφρύ νοτιά, πολύς κόσμος βγήκε για βόλτα αλλά και για δουλειές στην εξοχή.
Κοντά στην παραλία βλέπουμε έναν ερωδιό , να κάνει παρέα σε μια νωχελική αγελάδα.

 Τα χρώματα του Χειμώνα δεν μπορούν να αποτυπωθούν στην φωτογραφία αλλά κάνουν φοβερές συνθέσεις με το μπλε του ουρανού όταν κοιτάμε πάνω, ενώ όταν κοιτάμε κάτω, βλέπουμε την απροσεξία των ανθρώπων μιας και ένα ρυάκι έχει φραχτεί από ριγμένα υλικά.
Μετά θα πλημμυρίσει το κτήμα και ακόμα πιο μετά, θα φταίει ο Θεός, το κλίμα, οι αρχές, όλοι, εκτός από το χεράκι που έφραξε το ρεματάκι.

Μαρία και καρδούλα ζωγράφισε κάποιο νεανικό χέρι στον τοίχο, ενώ γύρω γύρω οι δουλειές της εποχής προχωρούν με γρήγορους ρυθμούς για να προλάβουν τον αέρα, την βροχή, το χιόνι, το σκοτάδι..Πάντα υπάρχει κάτι να προλάβεις, έτσι δεν είναι?

Αυτές τις μέρες οι δουλειές είναι το κλάδεμα της μουριάς, της ελιάς, το τρακτέρισμα και η σπορά.

 Μια σημαία με πρόβατα σε στάση προσοχής, μας θυμίζει τα διάφορα εκλογικά σώματα. Είναι κάπως σουρεάλ αυτές οι εικόνες νομίζω για αυτό και ξεχωριστές.

Σε μια άκρη πορτοκάλια ακολουθούν την διαδικασία του οργανικού λιπάσματος.

Επί τη ευκαιρία να πούμε μια αληθινή ιστορία.

Μια ομάδα επιστημόνων έκανε ένα πείραμα σε ένα κομμάτι δάσους που είχε αποψιλωθεί, καεί, χρησιμοποιηθεί για εντατικές καλλιέργειες και στο τέλος να μένει άγονο.

Έριξε λοιπόν εκεί τόνους από φλούδες πορτοκαλιών από ένα εργοστάσιο χυμών πορτοκαλιών .

Γύρισαν μετά 10 χρόνια για να δουν ένα πλούσιο οικοσύστημα , γερά και μεγάλα δέντρα, πουλιά και ζώα.

Καλή υπόλοιπη Κυριακή folks!

Στην λίμνη του Νόβα, στον Κάμπο Καρύστου.

 Κρυμμένη από τα αδιάκριτα μάτια των περαστικών στον δρόμο για την Χωματερή, συναντάμε την πρώην, η περίπου πρώην, λίμνη του Νόβα.
Δεν είναι φυσική μεγάλη  λίμνη, αλλά μια μικρή λιμνούλα, ότι έχει μείνει από τα αλλεπάλληλα μπαζώματα με χώμα και σκουπίδια.

Η Γύρω έκταση ήταν και αυτή μέρος της λίμνης, και πριν από αυτό, ήταν κανονικά χωράφια.

Εννοώ για  όσους δεν ξέρουν, ότι δεν ήταν ένας φυσικός σχηματισμός αλλά μια ανθρώπινη κατασκευή.

Έπαιρναν από εκεί χώμα για το  εργοστάσιο τούβλων που λειτουργούσε στα Αλαμανέϊκα.

Παρόλα αυτά μέχρι και σήμερα στην εναπομείνασα λίμνη, βρίσκουν καταφύγιο πολλά είδη πουλιών που τα είδαμε να κρύβονται βιαστικά ανάμεσα στα καλάμια.

 Είναι φανερό ότι δεν αποτελεί πια μέρος της ευρύτερης χωματερής και ότι έχει γίνει προσπάθεια μαζέματος και συγυρίσματος..ας το πούμε έτσι, της περιοχής.
Όμως θα ήταν πάρα πολύ ωραίο να αφήναμε αυτό το σημείο ήσυχο και ελεύθερο για να δίνει ζωή , προστασία και τροφή στα πουλιά.

Συνεχίζοντας την εξερεύνηση του κάμπου Καρύστου.

Συνεχίζοντας λοιπόν να γνωρίζουμε τις διάφορες γωνιές και πλευρές του κάμπου μας, φτάσαμε στην Κρυφτή και στην εκκλησία της Παναγίας που γιορτάζει στις 21 Νοεμβρίου .

Στον δρόμο από την τοποθεσία Συκιές προς την Κρυφτή, συναντάμε 3 πατητήρια , τα 2 από τα οποία βρίσκονται σε διαφορετικό επίπεδο κατάρρευσης. 

 Στους ήμερους λόφους τα πρόβατα απλώνονται παντού και οι αμέτρητες πεζούλες, τα πέτρινα χωρίσματα ανάμεσα στα κτήματα, τα κτισμένα με πέτρα μαντριά που γίνονται από μακριά ,ένα με τις πέτρες του λόφου, δείχνουν την έντονη αγροτική αλλά και ακτηνοτροφική δραστηριότητα , που ένα μέρος της, συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Τα ρέματα φαίνονται ακίνδυνα τώρα,αλλά μέσα σε πολύ λίγη ώρα είναι απίστευτος ο όγκος του νερού που μαζεύουν, νερό που αρχίζει και δυσκολεύεται πάρα πολύ να βρει διέξοδο στον κάτω δρόμο για Μαρμάρι , όπως γράψαμε σε προηγούμενη ανάρτηση.

Την άλλη φορά ο δρόμος θα μας οδηγήσει κάπου αλλού, να εξερευνήσουμε μαζί τον κάμπο μας.

Εικόνες Νότιας Καρυστίας.

Γράφω ίσον αναπνέω.

Μου είπε κάποιος χτες το βράδυ ότι αν κλείσω το σάιτ θα γράφω σε χαρτί και ας μην το διαβάσει κανείς.
Μπορεί να έχει δίκιο, μιας και από πάντα έγραφα ακόμα και σε χαρτοπετσέτες.
Είμαι ένα βήμα για ακόμα μια φορά στο τσακ να το κλείσω το ριμάδι και δεν εννοώ αυτό που διαβάζεις εσύ ο ένας αναγνώστης τώρα.
Το άλλο που με βαραίνει πολύ αλλά νιώθω την υποχρέωση να συνεχίζω γιατί δεν νομίζω ότι είναι τίμιο, όταν σε διαβάζει πολύς κόσμος να γράφεις μόνο για λουλουδάκια και πεταλούδες η για το πως να αδυνατίσεις και να μην σου πιάσει το φαγητό στην κατσαρόλα όταν γύρω σου γίνεται μια κοσμογονία.
Θα δείξει τι θα γίνει σε λίγες ώρες, το πολύ πολύ να αλλάξω το όνομα για ένδειξη διαμαρτυρίας και μετά αν αρχίσω τις κατσαρόλες.

Πρώτη Μάη 2018 .

Μια πολύ καλοκαιρινή μέρα σήμερα με υψηλές θερμοκρασίες για την εποχή, όπως λένε στις ειδήσεις.
Πολύ υψηλές θερμοκρασίες γενικά σε όλα εκτός από το πορτοφόλι μας που επικρατεί βαθύ ψύχος.
Μια παγωμάρα άνευ προηγουμένου και δεν φτάνει ούτε ο πρώιμος ήλιος ,ούτε η καλοκαιρινή  διάθεση που εκβιάζεται από τις διακοπές του καλοκαιριού που είναι στην γωνία του χρόνου.

Έχω να γράψω εδώ περίπου έναν ολόκληρο χρόνο και λέω why not?

Σήμερα πέρασα από την παραλία και είχε πάρα πολλά αυτοκίνητα.
Δηλαδή αν έβγαζες τα αυτοκίνητα, δεν ξέρω αν θα νόμιζε κάποιος ότι είχε πάρα πολύ κόσμο.
Έτσι είναι ο Έλληνας και γνώμη δεν αλλάζει. Θέλει να αισθάνεται κοντά το όχημα του.
Τι καλύτερη απόδειξη ότι έχουμε συναισθηματική εξάρτηση από τα αντικείμενα μας?
Εντάξει τώρα. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον να πηγαίνει για καφέ με το λαμπατέρ της κρεβατοκάμαρας στο χέρι για παράδειγμα, αλλά με το αυτοκίνητο η σχέση είναι εντυπωσιακή.

Όλοι φυσικά παραπονιούνται για την θέα που κρύβουν τα αυτοκίνητα ...των άλλων και οι άλλοι επίσης των υπολοίπων. Αν δεν μπει μπροστά κάποια αρχή να τους το απαγορεύσει , να την βρίζουν όλοι μαζί, και μετά πάλι όλοι μαζί να χαζεύουν και να αναφωνούν, ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΘΕΑ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ!,δεν το αποφασίζουν ότι η θέα παραμένει  ωραία αν όλοι από μόνοι τους σκεφτούν να τα παρκάρουν λίγο πιο πέρα.

Δεν αλλάζει αυτό το πράγμα και απορώ το γιατί ακόμα μου κάνει εντύπωση.

Υπήρχε και μια συγκέντρωση στην πλατεία για την εργατική πρωτομαγιά, αλλά δεν έχω ιδέα αν πήγε κανείς εκτός από τους διοργανωτές.
Έχουν ατονίσει όλα ο κόσμος έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά, ανίσχυρος αδύναμος προδομένος απογοητευμένος από όλους και από όλα, επομένως το ρίχνουν στα ούζα και στις εκδρομές, στα " Τι ωραίο το στεφάνι σου χρυσό μου", "Μα και σαν το δικό σου δεν είναι χρυσή μου" και τέλος.

To facebook  έχει πολύ πλάκα που άντε πάλι χρόνια πολλά και φωτογραφίες  λουλουδιών να πλημμυρίζουν εκεί που ήταν το αρνί στην σούβλα και τώρα πρέπει να υποστούμε τα πρώτα μπάνια όλων .
Θα ήθελα έτσι για αλλαγή, να ανέβαζε κάποιος το πρώτο λασπόλουτρο για παράδειγμα. Θα είχε κάποιο ενδιαφέρον πάρα πάνω.
Με κυνική διάθεση γράφω όπως βλέπεις αναγνώστη γιατί όλα μου φταίνε και όλα μου βρωμάνε γιατί όλο η ανάπτυξη έρχεται, όλο οι δείκτες μας λένε τι ωραία που πάμε και εγώ βλέπω το πόσο δίκιο έχουν όσοι φωνάζουν στις συγκεντρώσεις και μόνοι τους τα λένε μόνοι τους τα ακούνε και εγώ ακόμα που συμφωνώ δεν πάω.
Δεν πάω γιατί έχω τις ντουλάπες που φωνάζουν..Συγύρισε μεεε! σαν να σε φωνάζει κάποια φωνή σε μεταμεσονύχτιο θρίλερ.
Αλλά αυτά δεν τα βάζουμε στο φέιςμπουκ, δεν είναι σικ.

Φαντάζομαι ότι ο περισσότερος κόσμος πέρασε μια όμορφη πρωτομαγιά με παρέα με χορό, με βόλτα, να έχει να θυμάται μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα.
Και όποιος δεν πέρασε, μην στενοχωριέται, έρχεται η Αργία του Αγίου Πνεύματος που πέφτει Δευτέρα στις 28 Μάη.
Και του χρόνου με το καλό λοιπόν χωρίς γκρίνιες.